Απόδοση στα ελληνικά
βάσει των αγγλικών υποτίτλων
του John R. Middleton
Ωραία.
- Τον έπιασα! - Ωραία!
'Ειμι & Τζάγκουαρ
Το Βερολίνο ήταν πάντοτε από τις σημαντικότερες πόλεις της Ευρώπης.
Και ακριβώς εδώ, είστε στην καρδιά του κέντρου.
Τόσο κοντά στα κυβερνητικά κτήρια, που μπορεί να δείτε και τον Πρωθυπουργό.
Η λάμψη της νέας χιλιετίας διαπερνά αυτά τα παράθυρα.
Από εδώ, παρακαλώ.
Η ταπετσαρία μπορεί να αφαιρεθεί και οι τοίχοι να σοβατιστούν.
Ρούντυ, πάρε τα χέρια σου από αυτό!
Ρούντυ, πού είσαι;
Κρατώ φωτογραφίες και πολυθρόνα. Τα υπόλοιπα μπορείτε να τα κάψετε.
- Μάζεψες όλα μου τα πράγματα; - Ναι, μην ανησυχείτε, κ. Βουστ.
Έρχομαι σε ένα λεπτό.
Ορίστε.
Ωραία φούστα.
Μια τελευταία ματιά;
Θα το συνηθίσετε, κ. Βουστ. Βολευτείτε...
και μετά ελάτε να γνωρίσετε τους υπόλοιπους. Παίζετε Ραμί;
Κυρία Βουστ; Πού πήγε; Κυρία Βουστ;
Πού πάτε, κυρία Βουστ; Λογικευτείτε.
- Μείνετε εδώ! - Πρέπει να φύγω. - Πού πάτε;
- Όχι, όχι, όχι! - Μείνετε εδώ! Λογικευτείτε! Πού πάτε;
Πού πάτε, κυρία Βουστ;
Ίλσε;
Ναι, είμαι η Ίλσε.
Νοέμβριος 1943. Με την κοπέλλα μου Φελίτσε πήγαμε σε συναυλία.
Οι αερομαχίες συνεχίζονταν, αλλά η ζωή είναι γεμάτη αντιφάσεις.
Ο πόλεμος δεν με ανησυχούσε καθόλου εκείνο το απόγευμα.
Μόνον την Φελίτσε σκεφτόμουν και το υπέροχο άρωμά της.
Έγινε κάτι;
Ίλσε;
Είπα ότι δεν μπορούσα απόψε να κρατήσω τα παιδιά...
... επειδή έπρεπε να φροντίσω τον άρρωστο πατέρα μου.
- Αυτοί είναι ο κος και η κα Βουστ; - Όχι. - Όχι;
Όχι ο κύριος Βουστ.
Όμορφη.
Πολύ όμορφη.
Όχι στη μέση της συναυλίας... Μην φύγει κανείς από τη σκηνή!
- Πού είναι τα γυαλιά μου; - Δεν θα τα βρούμε τώρα.
- Δεν φεύγω χωρίς αυτά! - Γυναίκες...
Μόλις έπαυσε ο συναγερμός, η Φελίτσε περιεργάστηκε την κα Βουστ...
...στην οποία δούλευα ως υπηρέτρια. Ήταν ακαταμάχητη.
- Είναι δικά σας αυτά; - Ναι, ευχαριστώ.
Έρνστ! Έρνστ! Εδώ! Δεν τα φορώ σχεδόν ποτέ, αλλά...
- Ευχαριστώ. - Ευχαριστούμε. Έλα.
Παρακαλώ, χρησιμοποιήστε τις εξόδους.
Μην τρέφεις ελπίδες. Έτσι φέρεται σε όλους,
αλλά στο τέλος παραμένει με τον άντρα της.
- Υπέροχα μάτια. - Ιδίως όταν περνά η Χιτλερική Νεολαία.
Φελίτσε Σρέιντερ; Κυρία Σρέιντερ;
Ο πατέρας σας ήταν καλός γιατρός.
Προσέχετε τον εαυτό σας.
Χριστέ μου!
Πιο γρήγορα! Πιο γρήγορα!
Ορίστε.
Έλα.
Ήρθαν οι καλύτεροι φωτογράφοι για τα ομορφότερα κτήρια.
Θα καταστρέψουν τα πάντα.
Ορίστε. Για τους φίλους μας τους Άγγλους.
Είσαι τρελλή; Τί είναι αυτό;
Λίστες μεταφοράς από την Ουγγαρία. Τις φωτογράφησε ο Σμίντ.
- Μέχρι αύριο. - Φελίτσε.
Έχεις χάσει κάθε αίσθηση κινδύνου. Δεν είναι καλό αυτό...
...για κανέναν από μας.
Κανένας δεν έκρυβέ τον εαυτό του καλύτερα από την Φελίτσε.
Δούλευε σε Ναζιστική εφημερίδα, έγραφε αμέτρητα ποιήματα
και δεν άφηνε μακρυμαλλούσες, σαν εμένα, να της ξεφεύγουν.
Πότε-πότε νόμιζα ότι η Φελίτσε ήταν πολλά πρόσωπα.
Ενώ ένα από αυτά μου ήταν πιστό, ένα άλλο με πρόδιδε.
Ήταν δύσκολο να την φέρεις βόλτα και μόνο με την γιαγιά της
ήταν ήμερη σαν προβατάκι.
Άαρον, τα χείλη σου είναι μπλε. Πιες αυτό, θα σου κάνει καλό.
Δεν το πιστεύω.
- Γιαγιά! - Γιατί δεν μ' ακούς; Σου το έχω πει δέκα φορές...
"Μείνε στο σπίτι. Μην βγαίνεις έξω. Μην έρχεσαι εδώ".
Γιαγιά!
Το μισό Βερολίνο καίγεται. Δεν κατέβηκες στο υπόγειο!
- Κάτσε κάτω! - Ήσουν στο κρεββάτι;
- Ήσουν σε συναυλία; - Τί σχέση έχει αυτό;
- Τότε μην μιλάς για κινδύνους! - Όχι. Η Ίλσε και εγώ...
Και όχι με το στόμα γεμάτο!
Συγγνώμη, Ίλσε. Οι γιαγιάδες είναι πάντα πρόβλημα.
Σαν παιδί ήθελε να οδηγεί το έλκηθρό της ανάποδα στον γκρεμό.
- Έτσι, Φελίτσε; - Μόνο μία φορά. Ιδέα της αδελφής μου.
- Αυτή είναι στην Αγγλία. Εσύ πού είσαι; - Στο φεγγάρι! Τίποτα δεν με αγγίζει.
- Ίλσε, γιατί κάποιοι είναι παλαβοί και άλλοι όχι; - Δεν ξέρω.
- Πώς τα πάει με τον μνηστήρα της; - Ποιόν είπατε;
Τον αρραβωνιαστικό της. Είναι αρραβωνιασμένη.
Ποιός είναι;
Μπορεί να την συντηρήσει; Πώς είναι;
Όμορφος, ψηλός με μαύρα μαλλιά...
Πότε θα την παντρευτεί;
Σύντομα, γιαγιά. Πολύ σύντομα.
Κυρία...
... μπορούμε να έχουμε λίγες πατάτες;
Ίλσε, θα την προσέχεις, έτσι;
Είχα τόσο όμορφα όνειρα για σένα αυτό το πρωΐ. Θα έδινα τα πάντα...
...για να φιλήσω...
...τα υπέροχα χέρια σου...
...και ίσως λιγάκι τον λαιμό σου.
Πιο πάνω από τον λαιμό σου. Ίσως λίγο πιο πάνω...
Λοιπόν, κυρία Σρέιντερ; Είστε καλά;
Ρίξαμε 41 αεροπλάνα, αλλά το μπάνιο μου καταστράφηκε.
- Πότε θα έχετε το άρθρο μου; - Είναι ήδη στο γραφείο σας.
Καλή μου, κυρία Σρέιντερ. Τί θα έκανα χωρίς εσάς;
Περίπου 5.000 διαμερίσματα σε μια νύχτα.
Χάος στη γιορτή του Αρχηγείου. Όλων τα νεύρα έγιναν σμπαράλια.
Αν ήξερε ο κόσμος τί γινόταν... Τρώγονταν σαν τα σκυλιά.
- Θέλετε; - Όχι, ευχαριστώ.
Αλλά ο Γκαίμπελς είναι ιδιοφυής.
Χθες είπε ότι οι μεγάλοι άνθρωποι αφήνουν το στίγμα τους.
Και όταν φεύγουν, αυτό παραμένει. Τί λέτε γι' αυτό;
Έξοχο.
- Φυλάξτε το. - Μάλιστα.
Είσαι τόσο όμορφη.
Είχα τόσο όμορφα όνειρα με σένα αυτό το πρωΐ, θα έδινα...
"... τα πάντα για να σε φιλήσω απαλά στα χέρια, ίσως και στο λαιμό σου...''
''Τόσο απαλά, όσο ένα τριαντάφυλλο". Όμορφο. Τί λες, Ίλσε;
" Θέλω να είμαι μαζί σου, να σ' αγκαλιάσω και να σου πω..."
Μπέρντ! Έμπερχαρντ!
Δεν ήταν τα βουνά, χαζέ! Ήταν ο ζωολογικός κήπος!
Τότε δεν παίζω άλλο. Θα σου γκρεμίσω και το κάστρο!
Αρκετά! Εάν ακούσω κουβέντα,
θα σας στείλω στους ανθρωποφάγους...
...στη Βαυαρία!
- Καταλάβατε; - Μαμά, ποιός είναι ο Στρατηγός;
Ησυχία!
" Θέλω να βρω αστέρια για σένα και για μένα.''
''Να σου πω γιατί;''
''Σ' αγαπώ.''
''Είσαι τόσο όμορφη. Τζάγκουαρ."
Κανείς δεν... Εννοώ...
Κανείς δεν μου έχει γράψει έτσι.
Ποιός μπορεί να είναι;
Μήπως ο Έρνστ;
Τί συμβαίνει;
Να δω εάν θα βρω σιμιγδάλι;
- Σιμιγδάλι; Τώρα; - Ναι.
Τώρα!
Θέλεις να δεις κάτι; Ρίξε μια ματιά.
Πώς μπορείς και γράφεις τέτοια γράμματα;
Μόνο ένα έγραψα. Πώς αντέδρασε;
Μήπως δραματικά; Έλα, πες μου!
Ίλσε, ήταν μόνο για διασκέδαση. Τίποτε άλλο εκτός απ' αυτό.
Είναι "διασκεδαστικό" να μπορεί να μυρίζει τους Εβραίους;
Είναι "διασκεδαστικό" να τους κατηγορεί για τις βόμβες;
- Αυτό είπε; - Ναι, σήμερα το πρωΐ.
- Τί σύμπτωση. - Γιατί;
- Έχω ραντεβού μαζί της. - Τί έχεις;
- Ίσως μπορεί. - Τί πράγμα; - Να μυρίσει τους Εβραίους.
Φελίτσε, τίποτε δεν σε σταματά;
Ναι. Πολλά πράγματα.
Τί έχεις εκεί;
Όχι!
Λουκάνικα ''Θόρινγκερ''; Τα αγαπημένα μου λουκάνικα;
Από το γραφείο της εφημερίδας.
Αυτό είναι για σένα.
Τα υπόλοιπα είναι για τη γιαγιά και τους γονείς σου.
Τα λέμε αργότερα.
Θεέ μου, θα έρθει σε 5 λεπτά. Πού είναι τα γυαλιά μου; - Εκεί.
- Πού; - Εκεί πέρα.
Είμαι τόσο νευρική. Θεέ μου, τόσο νευρική!
- Ίλσε, πώς φαίνομαι; Καλή; - Βεβαίως. Όπως πάντα.
- Χμ; - Ελκυστική, όπως πάντα.
Μπέρντ! Έμπερχαρντ! Είστε βλαμμένα;
Καθάρισα το δωμάτιο πριν από δέκα λεπτά!
- Μάζεψέ τα. Τα παπούτσια σου; - Τα φοράω.
Κάτω από τον καναπέ! Φύγε! Έμπερχαρντ, βάλε παπούτσια!
- Παίζαμε. - Έξω!
- Φύγε από εδώ. Ίλσε! - Ναι;
- Όχι! Όχι! Ποιός το έκανε αυτό; - Όχι εγώ. - Ούτε και εγώ.
Ήταν δώρο από τον Γκύντερ. Θα μας σκοτώσει όλους!
Βάλτε τα παλτά σας και δρόμο!
- Όχι στο Ζωολογικό Κήπο πάλι... - Ναι, ελάτε.
Σταματήστε! Τίνος είναι αυτό;
Δικό μου.
Φόρεσέ το έξω. Θα τα πούμε αργότερα.
Να περάσετε καλά. Δώσε μου φιλί. Και εσύ. Γεια, γεια.
Όταν ερχόταν ο εραστής της, φερόταν σαν έφηβη.
Καθάριζε και σφουγγάριζε, έτσι ώστε τίποτα...
...να μην την διακόψει από το τρυφερό της ραντεβού.
Ρομαντική ως το κόκκαλο, θεώρησε το γράμμα δικό του.
Με αγωνία περίμενε τη στιγμή που θα άφηνε...
...την πεινασμένη καρδιά της στα πόδια του.
Ακατανόητο! Τόση φασαρία για έναν άντρα...
Θα σου πω κάτι. Δεν το καταλαβαίνουν.
Όλοι μιλάνε για το φαγητό: Δεν έχουμε αυτό...
- Γεια σας. - ...δεν έχουμε εκείνο.
Πώς πάει, μικρέ; Χάιλ Χίτλερ!
Μ' αγαπάς; Πες μου, μ' αγαπάς;
Κοίταξέ το. Έλα, κοίταξέ το.
Δεν είναι σαν δέντρο; Ε; Δεν είναι σαν δέντρο;
Πριγκίπισσά μου, δεν είναι σαν δέντρο;
Θεέ μου! Είναι ο άντρας σου;
- Λίλι! - Είναι ο πατέρας μου!
Και η μητέρα μου!
Τί;
- Πού; Υπάρχει μπαλκόνι; - Όχι! Όχι! Εκεί μέσα!
Τί έχεις; Είσαι άρρωστη;
Ναι... Εννοώ όχι. Ετοιμαζόμουν να βγω έξω.
- Πού είναι τα παιδιά; - Στον Ζωολογικό Κήπο. - Πάλι;
- Ήταν την προηγούμενη βδομάδα. - Και την προ-προηγούμενη.
- Είναι εδώ ο Γκύντερ; -Όχι, άφησε τα πράγματά του.
- Δεν ήξερα ότι ήρθε. - Ούτε και εγώ.
Στα τσακίδια! Ας μιλά για όπλα και νίκες
μπροστά σε κόσμο. Αγνοούν τί συμβαίνει.
Πάψε. Δεν σταματάς να μιλάς για τα πολιτικά.
8.500 τόνοι εκρηκτικών σε 2 εβδομάδες!
Έτσι θα πάει, ώσπου το καθήκι να τα τινάξει επιτέλους.
Μιλάς για γερμανούς στρατιώτες;
- Ποιός είναι αυτός; - Ο Λοχαγός Έρνστ Μπίμφσλ.
Άκουσες, Λίλι; Δεν ξέρουμε, λέει, τί μας γίνεται.
Δεν έχουμε ιδέα τί συμβαίνει...
Αυτός όμως γνωρίζει τα πάντα.
Εσύ και οι μπεκρήδες φίλοι σου ξέρετε τί συμβαίνει, σωστά;
Απαιτώ να μάθω τί γύρευες στην κάμαρα της κόρης μου.
Χόρευα Βαυαρικούς χορούς.
Θα σε καταγγείλω.
Τί έχεις να πεις τώρα;
Τίποτα.
Τώρα θα μυρίσεις τον θάνατο, όπως και ο γαμπρός σου.
Πού είναι η πόρτα;
- Αυτό πια παραπήγαινε. - Γιατί;
Δεν... δεν το εννοούσες, έτσι;
Άνθρωποι σαν και σένα δεν θα βρίσκονται εδώ για πολύ.
Μα...
Εσύ...
Φύγε!
Φύγε! Φύγε!
- Λίλι! - Γιατί δεν το βουλώνεις ποτέ;
- Λίλι, πού πας; - Πάω να πάρω τα παιδιά μου!
Ξέρω σε τί είμαι καλή. Χάιλ Χίτλερ!
Ούτε η Φελίτσε εγκατέλειψε τις συνήθειές της.
Το αγαπημένο της μέρος ήταν το " Ξενοδοχείο του Ζωολογικού".
Υπήρχαν τόσοι στρατιωτικοί, που δεν ρωτούσες ποτέ περί φυλής.
Αυτό ήταν το πραγματικό Βερολίνο: Έξω οι άνθρωποι πέθαιναν
και μέσα έπαιζαν μουσική στον σωστό τόνο.
Ο Λοχαγός φον Ντήκεν σάς προσκαλεί στο τραπέζι του.
Για ένα ποτήρι κρασί; Πώς το κατάφερες αυτό;
Πούλησες μήπως το κάστρο σου;
Υπάρχουν οι τρόποι και τα σχετικά μέσα.
- Θα θέλατε; Χωρίς δεσμεύσεις. - Τί ντροπή!
Αστειεύτηκα.
Οι περισσότεροι από εμάς θα γυρίσουμε πίσω απόψε.
Σε δύο ώρες.
Μπορώ... μπορώ να επιστρέψω με θετική απάντηση;
- Αν παραμείνετε στο τραπέζι σας. - Ευχαριστούμε πολύ. Ευχαριστούμε.
Είναι εντάξει, καλή μου. Τα νεύρα σου φταίνε.
Δεν θα κρατήσει πολύ.
Είμαι σίγουρη.
Θα ήθελες να φρεσκαριστείς;
Κλάρα, συνόδεψέ την.
Είσαι τρελλή; Και εάν κάποιος μπει μέσα;
Κοιμάμαι σε καναπέδες, καρέκλες, οπουδήποτε. Οπουδήποτε θέλεις.
Αλλά δεν θέλω να μυρίζω άσχημα, κατάλαβες;
- Έπρεπε να μας τρομάξεις; - Ορίστε. Πού διάολο είναι η Φελίτσε;
- Τί συμβαίνει; - Αυτά είναι για τον Σμίντ. Σφραγίδες...
... πέντε διαβατήρια...
- ...διαβατήρια Ερυθρού Σταυρού. - Για πότε; - Αμέσως.
Πρόσεξαν τίποτα;
Γεια!
Καλησπέρα.
Θα είσαι μια χαρά σε λίγο. Είμαι σίγουρη.
Τί πρόβλημα έχει; Μήπως πεινάει;
Υποθέτω πως δεν έχει φάει πρωϊνό, σωστά;
Δεν καταλαβαίνουμε τί εννοείτε.
Φαίνεται κορίτσι που θα αγόραζε δελτία επισιτισμού.
Δεν καταλαβαίνουμε.
Πόσα;
Α, αποκτήσαμε οικειότητα τώρα;
Τί είστε; Εβραίες;
Είναι Εβραία, λοιπόν. Όπως κι εσύ.
Θα μας πουλήσετε μερικά;
Μικρή μου ψεύτρα!
- Πόσα; - 200.
- Είναι... πάρα πολλά. - Γρήγορα.
Χάιλ Χίτλερ!
Συναρπαστικές στιγμές, έτσι;
Η Ίλσε είναι στο ξενοδοχείο.
Μαμά, έφτιαξα πολλά καράβια.
- Ευγενικό που δεν αργήσατε. - Σκάσε!
Στους Γερμανούς...
...τους πιο ειλικρινείς ανθρώπους του κόσμου.
Θα καταστραφείτε όλοι.
Ίλσε, έλα. Κάθησε.
Έλα.
Στα κορίτσια.
Ω, όχι! Ώρα να φύγουμε.
Δεν μπορούμε να πάμε στο Θέατρο. Ας διασκεδάσουμε την κα Βουστ.
Συγγνώμη, συνάντησα τις φίλες μου στον Ζωολογικό Κήπο.
- Δεν ήξερα ότι γνωριζόσασταν. - Η Ίλσε μάς έχει πει για σας.
Για μένα; Τί είναι άξιο λόγου;
Π.χ. ότι έχετε ασημένιο σταυρό.
Μπρούτζινο.
Τα παιδιά σας λατρεύουν τον Ζωολογικό Κήπο.
Έχετε εξαιρετική όσφρηση.
Μπορείτε να μου πείτε πώς μυρίζω;
Ωραίο. Μυρίζει κάπως... Είναι γαλλικό;
Μπράβο!
Ας πηγαίνω τώρα, μην σας ενοχλώ. Θα πάρω τα παιδιά.
Θα έρθουμε μαζί σας.
- Στο σπίτι μου; - Ναι.
- Όλες; - Κυρία Βουστ.
Δεν θα σας ενοχλήσουμε. Η Ίλσε μάς είπε τόσα για σας, και...
Κλάρα καλή μου, πες της. Μην ντρέπεσαι την κ. Βουστ.
Η φίλη μου είχε ένα ατύχημα και πρέπει επειγόντως να κάνει μπάνιο.
- Μπορεί να συμβεί σε όλες μας. - Ναι.
Βλέπεις;
Σερβιτόρε! Τον λογαριασμό, παρακαλώ.
Δεν ξέρω γιατί βρεθήκαμε εκείνην την ημέρα στο ξενοδοχείο...
... ή γιατί η κ. Βουστ έψαχνε τα παιδιά της.
Αλλά ποιός ξέρει γιατί δυο άνθρωποι έρχονται κοντά;
Ευχαριστώ.
Τρεις φορές μου είπαν να στείλω τα παιδιά αλλού, αλλά δεν μπορώ.
- Πού βρίσκεται ο άντρας σου; - Στο Ανατολικό Μέτωπο.
- Τον σκέφτεσαι συχνά; - Ναι, συνεχώς.
Όλοι οι καλοί άνδρες λείπουν. Αν έχεις κάποιον, κράτα τον καλά.
- Έτσι λέει και ο Γκύντερ. - Καθαρή ζηλοτυπία.
Θέλει να μην βρεις κανέναν νέο με απαλλαγή στράτευσης.
Ξέρεις από αυτά έτσι;
Φελίτσε! Κυρία Βουστ!
Από εδώ! Θα μας πάει με το αμάξι.
Να ζήσεις τη ζωή σου, Φελίτσε. Είναι πολύ σημαντικό.
Τώρα.
Πάμε. Θα παγώσεις.
- Γεια σου, παππού. - Γεια σου, γιαγιά.
- Χαίρομαι που μείνατε. Από εδώ... - Είμαι η Λότε.
Είμαι η Κλάρα. Πώς είστε;
Εκείνο το βράδυ κατάλαβα πως το γράμμα δεν ήταν για πλάκα…
...και διασκέδαση.
Ο πατέρας της κ. Βουστ κάλεσε τους γείτονες και έπαιξε πιάνο.
Έπειτα εκείνος και η Φελίτσε έπεισαν την Λίλι να τραγουδήσει.
Έκατσε και τραγούδησε.
Στην πραγματικότητα, έκλεψε την Φελίτσε από μένα.
" Ο κόσμος σου είναι υπέροχος...''
''Πατέρα, όσο λάμπει, τόσο χρυσαφένια...''
''...η λάμψη σου πέφτει στη γη...''
''...και ζωγραφίζει τη σκόνη μέχρι να αστράψει.''
''Όταν η ερυθρότητα τρεμοσβήνει στα σύννεφα...''
''...πέφτει στο ήσυχο παράθυρό μου."
- Δεν είσαι σοβαρή. - Τί;
Φλερτάρεις μαζί της.
Το φλερτ είναι πάντα σοβαρό. Η αγάπη είναι που κάποιες φορές...
...φαίνεται αστεία.
Αυτό είναι.
Φοβερά δραματικό! Εντυπωσιακό!
- Ίλσε, είμαστε έξω στο δρόμο. -Εγώ είμαι. Εσύ είσαι. Μην λες "εμείς".
Θα κάνετε Πρωτοχρονιά μαζί. Να φτιάξω το κρεββάτι για δύο;
- Είμαι καλή σ' αυτό. - Δεν ήθελα να σε πληγώσω, Ίλσε.
Δεν χρειάζεται να απολογείσαι. Είναι καλή για σένα, Φελίτσε.
Μπορεί να κάνει ό,τι δεν μπορούμε εμείς.
Εγώ σε κρύβω. Αλλά μαζί της μιλάς για αγάπη.
Το κυριότερο, αισθάνεσαι καλά. Σε μισώ.
Τί έχει αυτή, που δεν έχω εγώ;
Απολύτως τίποτα. Δεν είναι καλύτερη ή χειρότερη από καμμιά μας.
Πώς μπορείς και το λες αυτό;
Θα έμπαινε σε κίνδυνο, θα έκλεβε, θα έλεγε ψέμματα για σένα;
Θα έβαζε τη ζωή της σε κίνδυνο, όπως κάνει ο πατέρας μου;
Ξέρεις πώς είναι να πρέπει να ακούει τον κάθε βλάκα που συναντάει;
Αλλά ξέρεις πώς είναι, Φελίτσε. Η συμπεριφορά σου με αρρωσταίνει.
Στείλε μου τότε τον λογαριασμό.
- Συγγνώμη. - Για τί πράγμα; Έχεις δίκιο.
" Ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο, Φελίτσε. Όχι εσύ".
Αυτό έλεγε πάντα ο πατέρας μου.
Όλοι συμφωνούσαν, "Η Φελίτσε είναι τρελλή".
Και ξέρεις γιατί;
Γιατί για μένα τίποτα δεν είναι δεδομένο.
Ούτε ο Θεός.
Ούτε το αυτοκίνητο που με παίρνει, ούτε η Ίλσε που με βοηθά...
και σίγουρα όχι το "ευχαριστώ", που πρέπει να της λέω κάθε μέρα.
Θέλεις κάτι ιδιαίτερο, που εγώ δεν είμαι.
Είμαι αχάριστη και αποζητώ απελπισμένα τον θαυμασμό.
Πες ό,τι θέλεις.
Αλλά μην με κάνεις θύμα.
Παρά την καταραμένη μετριότητά μου, δικαιούμαι να είμαι ελεύθερη.
- Όσο μπορώ, τουλάχιστον. - Εντάξει.
Όχι, δεν είναι.
Καταδικάζεις την Βουστ, επειδή δεν έχει στόχους στη ζωή.
Σε έβλαψε ποτέ; Γιατί ενοχλείσαι; Επειδή παντρεύτηκε στα είκοσι;
Επειδή έχει τέσσερα παιδιά; Επειδή έχει εραστές;
Γι' αυτά πρέπει να υποφέρει; Όχι, Ίλσε!
Δεν ξέρεις τίποτα για εκείνη.
Ίσως ξέρει πιο πολλά για τους ανθρώπους, για τον θάνατο και τη ζωή.
Σου έδωσα τη φιλία μου, Ίλσε, και την αγάπη μου. Αυτά έχω.
- Ποιά αγαπάει ποιάν; - Τί;
Ο πατέρας μου ήταν κομμουνιστής και γενναιόδωρος άνθρωπος.
Αλλά, όταν η Φελίτσε τον ρώτησε ευγενικά
εάν άκουσε ποτέ του για την Σαπφώ, ξέσπασε με όλην την οργή του Κρεμλίνου
και την πέταξε έξω.
- Κοίτα να δεις! - Ο πατέρας μου την έδιωξε. - Μπράβο.
- Μετακομίζει στης κ. Βουστ. - Σκάσε!
- Γιατί; Είσαι υπεράνω υποψίας ζώντας κομφορμιστικά. - Ζηλεύεις;
Γιατί να ζηλεύει; Συνέχεια σε κοιτάζει.
- Εγώ θα έπρεπε να ζηλεύω. - Ζηλεύεις; - Όχι.
Βλέπεις; Δεν την νοιάζει. Ό,τι και να κάνεις, δεν την νοιάζει.
- Ήρθες νωρίτερα, έτσι; - Συγγνώμη.
Ο αγαπημένος μου λέει ''αντίο'' πάντα σαν να ήταν η τελευταία φορά.
- Η Λότε και οι άντρες της! - Μην αρχίζεις πάλι!
Γεια σου, Σμίντ! Πώς να μπούμε στο κλίμα...
- ... με τέτοια μουσική; - Εσύ δεν είχες ποτέ πρόβλημα.
Ορίστε, δεν θέλω να έχω καμμία σχέση. Ντυθείτε.
- Μα, γιατί; Όλα ήταν τέλεια ως τώρα. - Σου δίνω τρία λεπτά.
Στεφάν, έχω πέντε ανθρώπους, που πρέπει να φυγαδευτούν.
Σου είπα, κλέψ' τα από όπου θες, εκτός από τις επίσημες αρχές!
- Από τον Ερυθρό Σταυρό, ήμαρτον! - Στεφάν, σε παρακαλώ!
Σε τέσσερις εβδομάδες.
- Μπορεί να μην ζούμε μέχρι τότε. - Πολύ πιθανόν.
Να δείξει περισσότερα η παχουλή. Οι στρατιώτες μας...
- ...θέλουν κάτι για να κρατηθούν. - Ποιά είναι παχουλή; - Χαζή ερώτηση.
- Τί σημαίνει για ''να κρατηθούν''; - "Να κρατηθούν" σημαίνει...
"να κρατηθούν".
- Τί νομίζεις πως κάνουν οι στρατιώτες; - Τις κοιτάνε.
- Πολύ ωραία. Και μετά; - Τις καρφιτσώνουν στον τοίχο.
Και μετά;
- Τις κοιτάνε ξανά. - Κάνει πλάκα; - Όχι, είναι στ' αλήθεια χαζή.
Ναι.
- Πρέπει να πάω στην εφημερίδα. - Τί σε κρατά; - Είμαστε έτοιμες.
- Λότε! - Εντάξει, πηγαίνετε.
- Την άλλη βδομάδα; Υπόσχεσαι; - Τσούλα!
Γιατί; Η αποθήκη της εφημερίδας είναι υπέροχη.
Έχει κουκέτες, σεντόνια, πού και πού ακόμη και γάλα.
Θα πω ότι το σπίτι μου βομβαρδίστηκε.
Και μετά θα σκύψω...
...κοντά στην ηλίθια φάτσα της και θα πω...
"Εάν θες να αγοράσεις φόρεμα με 400 μάρκα...
...είναι δικό σου θέμα". Η βίλλα της κάηκε στο Ντάχλεμ!
Ο πατέρας μου είπε ότι μπορούσε να πλένεται στο σπίτι μας.
- Δεσποινίς; - Ναι.
Μπορούμε να δούμε την ταυτότητά σας;
- Τί κάνουν; Τί; - Μιλάνε.
- Είμαι σίγουρη ότι την έχω... - Από πού είναι η καταγωγή σας;
Την είχα στην τσέπη μου.
Πώς σας λένε;
- Πάω πίσω. - Συνέχισε! Μην γυρίζεις!
Πώς σας λένε;
Σταμάτα!
Ίλσε, πάρ' την μαζί σου! Γρήγορα!
Η εβραϊκή καταστροφική μανία δείχνοντας το φρικτό της πρόσωπο...
...με τα έργα αυτών των εναέριων πειρατών...
...έκανε τα αδύναμα και δειλά στοιχεία ανάμεσά μας να καταλάβουν...
... ότι ο Εθνικός Σοσιαλισμός είναι η μόνη μας ελπίδα.
Όσοι μάς κοροϊδεύουν, θα τρομάξουν αντιλαμβανόμενοι
τα κατορθώματα για τα οποία είναι ικανοί αυτοί οι άνθρωποι.
Υπογραφή, Λόουερ Ρίνελαντ. ...Ναι, αυτό είναι!
Το κεφάλι σας... Αναρωτιόμουν για την καταγωγή σας.
Ορίστε.
Πιείτε το.
Όχι, ευχαριστώ.
Εμπρός.
Πιείτε το.
Είστε ασφαλής εδώ.
Ακούστε, κυρία Σρέιντερ. Θα κάνουμε μία συμφωνία.
Ξεχάστε το βομβαρδισμένο διαμέρισμά σας...
... και δεν θα πω πουθενά ότι έχετε το ομορφότερο χαμόγελο.
Συχνά αναρωτιόμουν τί ακριβώς σκέφτεστε.
Δεν έχω βρει ακόμη απάντηση.
Αλλά είμαι σίγουρος πως σύντομα θα μου την δώσετε.
Παρακαλώ, είμαι η κα Βουστ.
Ναι; Ποιός είναι;
Γκύντερ;
Είμαι κακός, Λίλι. Δεν είναι εύκολο, το ξέρω.
Αλλά εδώ είναι το δικό μου σπίτι, η δική μου σύζυγος...
... τα δικά μου παιδιά. Είμαι στο σπίτι, κατάλαβες;
Είμαι στο σπίτι!
Θέλω εσένα και τα χέρια σου κάτω από την αψίδα της νύχτας...
...να σου δώσω όλη την αγάπη που έχω νοιώσει ποτέ μέσα μου.
'Οποια κι αν μου άρεσε πριν...
Ένοιωσα...
...μέχρι που σε γνώρισα.
Ίσως... Ίσως μέσα σε όλες τις άλλες...
...μόνον εσένα πάντα αγάπησα.
Μόνον εσένα.
Τώρα που η νύχτα τελειώνει...
Μοναξιά, μοναξιά, μοναξιά.
Αλλά σκέφτομαι τα χέρια σου...
...και γλυκά με παίρνει ο ύπνος.
Βρήκαμε αυτά πάνω της. Χωρίς λοιπά στοιχεία.
Για ανάλυση στο τμήμα 4C. Εκεί κάτι θα βρουν.
Το Βερολίνο ψυχορραγούσε. Θάνατος και καταστροφή παντού.
Θέλαμε να γιορτάσουμε την Πρωτοχρονιά όπως όλοι.
Η Φελίτσε ήρθε, το Ινστιτούτο της Έρικα κάλεσε...
...την κυρία Βουστ.
Φαντάσου αυτόν τον σιχαμένο, ιδρωμένο υπολοχαγό...
...να μασάει την ωραία μας Μαρλίν σαν να ήταν λουκάνικο.
- Καλύτερα από τον ηθοποιό Ρόμαν! - Ο Ρόμαν!
" Ραγίζω τις καρδιές των πιο μάταιων γυναικών...''
''...επειδή είμαι τόσο μικρός, τόσο άπληστος και τόσο παθιασμένος.''
Φελίτσε!
Ό,τι περίμενα.
Δεν χάνεις ευκαιρία, έτσι;
- Σε έχουν σοκάρει; - Όχι. Ήταν πολύ...
Πολύ τί;
Θα ήθελα να φύγω.
Τα εισιτήριά σας, παρακαλώ.
Σε απογοήτευσα;
- Θέλεις να ματαιώσουμε τη γιορτή; - Όχι.
Το περιμένω πώς και πώς. Αλήθεια.
Συνεχίστε μπροστά, κυρίες μου. Δεν είναι Γαλλικό ούτε Σκωτσέζικο...
... ούτε Ιταλικό. Είναι το καλό παλιό γερμανικό τριαντάφυλλο...
... σπιτικό και δραστικό.
Εάν ο Τσώρτσιλ πιστεύει ότι τελειώσαμε, απατάται. Όχι, όσο χορεύουμε ακόμη.
- Πάψε να φλυαρείς και κάτσε κάτω. - Χίλντε, είμαι μεθυσμένος.
Τα πράγματα εδώ είναι πολύ ελπιδοφόρα!
Ποιές... είναι όλοι αυτές;
Φιλενάδες... Είναι όλες φίλες μου.
- Κοίτα αυτόν τον γενναίο στρατιώτη! - Ευτυχισμένο το Νέο Έτος!
Πες μου, γλυκέ μου, αυτή είναι η σύζυγός σου;
Ευτυχισμένο το Νέο Ετος, καλέ μου!
Χριστέ μου, Λίλι! Είναι Παραμονή Πρωτοχρονιάς!
Ευτυχισμένο το Νέο Έτος! Είμαι ο οικοδεσπότης.
Μπορώ, κυρία;
Χαίρομαι που σας βλέπω.
Η ζωή σου είναι υπέροχη, Φελίτσε.
Είσαι ελεύθερη.
Πού είναι οι γονείς σου;
- Είναι νεκροί. - Λυπάμαι.
Θεέ μου! Συγγνώμη. Λυπάμαι πραγματικά.
Με συγχωρείς. Σε παρακαλώ, συγχώρεσέ με.
Θέλεις να δεις κάποιαν που κάνει πάντα γκάφες;
Εγώ είμαι αυτή.
Φελίτσε;
Ναι;
Γιατί σημαίνεις τόσα πολλά για μένα;
Η Ίλσε και ο Γκύντερ φιλιούνται. Δεν είναι αστείο;
Η Ίλσε και ο Γκύντερ!
Τί είδους παιχνίδια παίζετε;
Φελίτσε...
Ήθελες να με δεις;
Θέλει να κλέψει τα παιδιά! Το πρώτο, το δεύτερο και το τρίτο...
... προσπαθούν να το σκάσουν, αλλά δεν μπορούν.
- Πού ήσουν; - Έξω, περπατούσα.
Σταματήστε! Προσοχή! Το βλέμμα ευθεία μπροστά!
Εμπρός! Ντυθείτε! Όποιος τελειώσει πρώτος...
...θα δει φωτογραφίες από την μονάδα μου.
Καλημέρα.
Έλα στην κουζίνα.
Πραγματικός καφές! Μόνο για μας.
Αυτή η Ίλσε...
Καλή Χρονιά!
Ξέρεις τί δεν καταλαβαίνω; Γιατί οι άντρες είμαστε έτσι;
Έχεις γυναίκα και παιδιά. Όλα υπέροχα.
Ξαφνικά μια Ίλσε ή μια Κίτε...
...ή όπως και να την λένε, έρχεται και σε κοιτάει.
Σε κοιτά. Και σκέφτεσαι: "Κάτω τα χέρια! Απαγορεύεται!"
Εσείς οι γυναίκες δεν ξέρετε πώς είναι.
Χρειάζεστε αντρική καθοδήγηση.
Έναν άντρα με αίσθηση της υπευθυνότητας.
Αλλά δεν έχεις ιδέα πόσο κοστίζει, Λίλι.
Ξέρεις ότι δεν σημαίνει τίποτα για μένα...
...αλλά δυσκολεύομαι πολύ να πω "όχι''.
Δεν έχει να κάνει με σένα.
Δεν έχει να κάνει με μένα;
Δεν ζηλεύεις, δηλαδή; Ούτε έχεις θυμώσει;
Λίλι, ξέρεις γιατί γύρισα πίσω χθες το βράδυ;
Ήθελα να σου πω την Πρωτοχρονιά ότι είσαι υπέροχη γυναίκα...
...και ότι θα έκανα τα πάντα για να μην σε χάσω.
Ορίστε, αυτή είναι η μονάδα μου.
Από τότε που αντίκρυσα την κόλαση, ξέρω τί είμαι ικανός να κάνω.
Τί;
Είμαι ο τύπος του ανθρώπου που επιστρέφει.
Κοιτάζω τους συντρόφους μου και ξέρω ποιοί δεν θα τα καταφέρουν.
Όπως άφησα πριν έναν τύπο με το μισό κεφάλι ανοιγμένο.
Με κοίταξε και είπε: " Φίλε Βουστ, όλα έγιναν τόσο γρήγορα, ε;"
Πρέπει να σκύψεις γρήγορα, Λίλι. Αυτό είναι το μυστικό.
Στείλε τα μεγάλα παιδιά στην εξοχή.
- Ποιός ξέρει τί θα συμβεί... - Μπαμπά!
Όχι τώρα. Μην κλαις. Όχι το μεγάλο μου αγόρι.
Όσο λείπω, θα είσαι ο αρχηγός, εντάξει;
Έλα. Ξάπλωσε. Όλα θα πάνε καλά.
Κοιμήσου τώρα.
Κοιμήσου γλυκά.
Οι Ρώσσοι τραγουδούσαν όλο το βράδυ.
Θα κερδίσουμε, Λίλι.
Θα κερδίσουμε!
Οι Γερμανοί θα ξεπεράσουν ψυχικά και σωματικά εμπόδια.
Οι Γερμανοί απέδειξαν την ισχύ τους τα προηγούμενα χρόνια.
Αναμφιβόλως, θα αναδειχθούν σε αυτόν τον φοβερό πόλεμο...
...οι ενδοξότεροι όλων των εποχών.
Φυσικά, οι νίκες μας πριν ήταν λαμπρότερες.
Αλλά τώρα πρέπει ν' αποδείξουμε στους εαυτούς μας...
πρέπει να αποδείξουμε στην Ιστορία...
...ότι έχουμε την δύναμη να ξεπεράσουμε τα εμπόδια...
...και ότι δεν θα αποτύχουμε.
Το θάρρος μας και το σθένος μας έπρεπε να ενισχυθούν.
Και αυτό το έχουμε ήδη επιτύχει.
Μπορώ να μπω;
Φελίτσε...
Σε παρακαλώ, μην με πληγώσεις.
- Καλύτερα να φύγω. - Θα πέθαινα, αν το έκανες.
Είσαι η Έιμι...
και εγώ είμαι η Τζάγκουαρ.
Το γλυκό μου, γλυκό μου κορίτσι.
Ηρέμησε.
Πόσο όμορφη είσαι...
Τόσο όμορφη...
Εγώ φταίω.
Νοιώθεις ασφαλής;
Να σταματήσω;
Είναι πάρα πολύ, Φελίτσε. Είναι πάρα πολύ.
Δεν μπορώ να σταματήσω να τρέμω.
Ούτε κι εγώ.
Και οι δυο τρέμουμε...
Είναι διαγωνισμός τρέμουλου.
Σραγκενχάιμ!
Πρόσεχε!
- Κάτσε πίσω, γιαγιά! - Κάτω τα χέρια! Μπορώ και μόνη μου.
Κυρία Σραγκενχάιμ... Εκεί πίσω, δεξιά.
Η Φελίτσε Σράγκενχάιμ έμενε εδώ. Ποιό όνομα χρησιμοποιεί;
- Δεν ξέρω. - Πώς μοιάζει;
Έχει βαμμένα μαλλιά... Ξανθά βαμμένα μαλλιά.
Πού οδηγεί αυτή η πόρτα;
- Στο σπίτι δίπλα. - Πήγαινε δίπλα!
Ηρέμησε, ηρέμησε.
Όλα είναι καλά. Έλα σε μένα.
Σε λίγο θα ξημερώσει.
Είσαι εδώ.
Πες το ξανά.
Σ' αγαπώ.
Εντάξει, αρκουδάκι μου. Θα το φροντίσουμε.
Εντάξει... αυτό είναι.
Θεά μου εσύ, ανάλαβε εδώ.
- Ανακάτεψε, εντάξει; - Ούτε αργά, ούτε γρήγορα. Ξέρω.
- Είμαι περήφανη. - Για τί πράγμα; - Για σένα, τα παιδιά, για μένα.
Φελίτσε, από τότε που ήρθες όλα έχουν νόημα.
Μην το λες πολύ συχνά, μην το βάλω στα πόδια.
Ξέρω πως θα επιστρέψεις.
Ναι; Γιατί;
Σε παρατηρώ στον ύπνο σου.
Στριφογυρίζεις. Ηρεμείς όμως όταν σου πιάνω το χέρι.
- Θα προτιμούσα να κοιμάσαι. - Γιατί;
Πριν δεν κοιμόμουν, επειδή ήμουν μόνη μου.
Και τώρα, επειδή είσαι εδώ.
- Με τα δυο σου χέρια και κοίτα εκεί. - Ναι.
- Βλέπεις κάτι; - Ναι.
- Τώρα, φωτογράφισε... Ωραία. - Κι εγώ.
- Μπορείς να δεις κάτι; - Ναι.
- Την μαμά σου; - Ναι.
Χαμογέλα! Βγάλε φωτογραφία... Ωραία.
Αγαπημένη μου Φελίτσε...
...αγαπημένη μου γατούλα, ακόμα κι αν φύγεις μακρυά μου...
...σου λέω πόσο σ' αγαπώ. Από τότε που περπατάς στο σπίτι...
...με τα απαλά σου πατουσάκια, με κάνεις ευτυχισμένη.
Αγαπημένο μου κορίτσι, σκεφτόμουν πως η ζωή μου
ήταν λάθος. Τώρα ξέρω πως ήταν έτσι,
για να σε συναντήσω.
Σε περίμενα και ήρθες. Και σ' ευχαριστώ γι' αυτό.
Έξυπνο, μελαχροινό μου κορίτσι, ξέρεις πόσο έχεις ομορφύνει;
Θα είμαστε για πολύ μαζί. Η ευτυχία μας μόλις ξεκίνησε.
Σου πάει.
Εντάξει, εντάξει.
Πήγε μεσάνυχτα, Φελίτσε.
Σταμάτα να πειράζεις τους πάντες. Η εορτάζουσα περιμένει.
Λίλι! Λίλι! Λίλι;
Χρόνια πολλά, γλυκειά μου.
Στην πιο γλυκειά νοικοκυρά του Βερολίνου.
Τα καλύτερα, Λίλι!
Χρόνια Πολλά, Λίλι.
Στην Λίλι! Στην Λίλι!
Μην φοβάσαι, κορίτσι μου. Είμαι κοντά σου.
Δεν υπάρχουν εχθροί. Μόνον εμείς.
Μ' αγαπάς;
Πάρα πολύ.
Κι από τη ζωή σου πιο πολύ;
Αυτή την στιγμή; Τώρα; Αυτή την στιγμή;
Ναι.
Λίλι!
Όχι!
Ανώτερος αξιωματούχος της Βέρμαχτ ανέφερε χθες το βράδυ...
...ότι ο εχθρός εισέβαλε στην Ευρώπη, όπως αναμέναμε.
Η εισβολή έλαβε χώρα στις ακτές...
Γύρισα πίσω για τα γενέθλιά σου, ενώ μαίνεται ο πόλεμος.
Και τί έκανες εσύ για μένα;
Η γυναίκα μου είναι λεσβία!
Είμαι εκεί πέρα, μέσα στη βρωμιά. Όλα καταρρέουν. Δεν έχεις ιδέα!
Δεν μπορείς να πάρεις τίποτα από μένα ανώμαλη βρωμιάρα.
Γιατί πράγμα νομίζεις ότι πολεμάμε;
Τί είναι στο μυαλό μας;
Εσύ και τα παιδιά είστε όλα όσα έχω.
Κανείς δεν θα τα πάρει από εμένα. Ούτε εσύ η ίδια.
Ο άνθρωπος συνηθίζει τα πάντα. Ακόμα και τον θάνατο.
Αλλά ό,τι είδα σ' αυτό το σπίτι...
...είναι ό,τι χειρότερο!
Πήγαινε πάνω και δείξε τους τί σημαίνει σύζυγος και μητέρα.
Πήγαινε πάνω! Και θα ξεχάσω όσα είδα.
Γκύντερ, δεν σ' αγάπησα ποτέ.
Πρώτη φορά μού το λες.
Θέλω διαζύγιο.
Δεν ξέρεις τί λες. Ποτέ δεν ήξερες τί ήθελες.
Πάντα εγώ σε καθοδηγούσα.
Τώρα μπορείς να αποδείξεις ποιά πραγματικά είσαι.
Γκύντερ... Ας το συζητήσουμε.
Χρειάζομαι σύζυγο με χαρακτήρα. Ή έναν δικηγόρο.
Ίσως καταστρέψεις το σπίτι μου, αλλά όχι τα παιδιά μου, κατάλαβες;
Του είπα ότι θέλω διαζύγιο.
Τί; Τί έκανες;
- Είσαι τρελλή; Με τέσσερα παιδιά; - Και λοιπόν;
Νοιώθω σαν να ξαναγεννήθηκα.
Μου είπε να αποφασίσω και το έκανα.
Είμαι μία από εσάς.
Αυτό δεν ήθελες, σωστά;
Εάν πάει στα δικαστήρια, θα μπλέξουμε όλες.
Νόμιζα πως θα χαιρόσασταν.
- Τί θα γίνει με τα παιδιά; - Θέλει τα πάντα...
... τα παιδιά, το διαμέρισμα, να ομολογήσω, μα μόνο στα λόγια.
Είσαι σίγουρη;
Τί σας έλεγα; Πρέπει να φύγουμε. Το ξέρετε αυτό.
- Κοίτα τί έφτιαξα, Φελίτσε. - Τί ωραίο!
- Να σου κάνω ένα; - Ναι.
Δεν το μετάνοιωσες, έτσι;
Απάντησέ μου. Το έχεις μετανοιώσει;
- Τί ακριβώς; - Ότι... ότι...
Ότι είμαστε ένα τώρα.
Είσαι ευτυχισμένη;
Πολύ.
Τότε, όλα είναι καλά.
Μην ανησυχείς. Θα μάθω δακτυλογράφηση.
Να δακτυλογραφείς; Εσύ; Γιατί;
Για σένα, για τα παιδιά, για την οικογένειά μας.
Τί όμορφα που είναι, όταν γελάς.
Θα λείψω για λίγες μέρες.
- Γιατί; - Για δουλειές.
Εντάξει.
- Αυτή η παλιο-αγελάδα. - Άφησέ την ήσυχη.
Κάποτε είχα κουραστεί εγώ από τη ζωή. Τώρα και εσύ.
Ας δοκιμάσουμε στην Ελβετία. Μόνο να είμαστε όλες μαζί.
Χάιλ Χίτλερ!
Έρχεστε εδώ συχνά. Η κα Βουστ να το αναφέρει στις αρχές.
Μάθατε πως ο Στρατηγός Πάουλους αυτομόλησε στους Ρώσσους;
Πλησιάζουν όλο και πιο πολύ και μάλιστα υπό γερμανική ηγεσία.
Καλή σας μέρα.
Προσοχή! Προσοχή!
Φελίτσε, πού είσαι;
Εδώ Αντιαεροπορική Μεραρχία του Βερολίνου.
Πού;
Τα βομβαρδιστικά είναι κοντά στο Αννόβερο και το Μπράουνσβιγκ.
Θα επιστρέψουν.
Είπε ότι ο άνδρας της πέθανε στο καθήκον και θα έκανε τα πάντα, για σκεφτείτε...
Κύριοι, η ηλιαχτίδα του γραφείου μου. Πέντε φορές αρνήθηκε,
αλλά όταν η Ζήμενς και η Ντόυτσεμπανκ εμφανίστηκαν, ήρθε αμέσως.
Ελάτε, παρακαλώ.
Έχουμε ακούσει πολλά για σας, δεσποινίς.
Πολλά, πιστέψτε με.
- Καλά ή κακά; - Τα καλύτερα. - Τότε είναι αλήθεια.
Οι Βερολινέζες είναι τεμπέλες. Νοιάζονται μόνο για κοσμική ζωή.
Όσο υπάρχουν άντρες που ανταποκρίνονται, δεν θα αλλάξουν.
Τί θα θέλατε να πιείτε;
Ελάτε μαζί μου.
- Τί συνέβη; - Ο Φύρερ είναι νεκρός.
Δεσποινίς Σρέιντερ!
Αυτό ξέρουμε μόνο.
Στην άκρη!
Τα ''Διεθνή Νέα'' θα ξέρουν τί συνέβη.
Οι Γερμανοί πολίτες περιμένουν από εμάς.
Καμμία επαφή; Εδώ Κέλερ, από τα ''Διεθνή Νέα''.
Θα υπάρχει ελεύθερη γραμμή στο Υπουργείο Προπαγάνδας.
Διακοπή ειδήσεων; Ποιός έδωσε την εντολή;
Η Βέρμαχτ... Κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Ναι, θα περιμένω.
Φυσικά, θα περιμένω.
Ο Στρατάρχης Βίτσλεμπεν ανέλαβε την εξουσία.
Αρχηγός κράτους ο Στρατηγός Μπεκ.
Τα Ες-Ες και η Γκεστάμπο υπό την ηγεσία του στρατού.
Ούτε λέξη από τον Γκαίμπελς. Τίποτα.
Μία απόπειρα δολοφονίας εις βάρος μου...
...έλαβε χώρα.
Σας μιλώ σήμερα...
Είναι ζωντανός.
...πρώτον, για να γνωρίζετε ότι είμαι ζωντανός.
Δεύτερον, θα ήθελα να μάθετε τί συνέβη.
Ήταν το χειρότερο έγκλημα εις βάρος της Γερμανίας.
Μία μικρή ομάδα αξιωματικών...
Τόσες μέρες...
Πού ήσουν;
Η βόμβα που τοποθέτησε ο Συνταγματάρχης Στάουφενμπεργκ...
...εξεράγη δύο μέτρα δεξιά μου.
Ποιά είσαι;
Φελίτσε;
Τί μου έχεις κάνει;
- Πότε θα φτάσουμε εκεί, μαμά; - Δεν ξέρω.
Το τραίνο δεν μπορεί να περιμένει. Βάλε τα παιδιά πίσω.
- Είναι καλύτερα για σας και τα παιδιά. - Μαμά!
Ταυτότητες από το Υπουργείο Άμυνας. Θα ταξιδέψετε σε ξεχωριστά βαγόνια.
Εάν κάποια από σας συλληφθεί, οι άλλες θα έχουν μια ευκαιρία.
Είσαι μέλλουσα παιδίατρος.
Τί συμβαίνει, Φελίτσε;
- Φελίτσε. - Εάν μας στείλουν πίσω, τελείωσε.
- Και εδώ; Ψάχνουν όλο το Βερολίνο. - Το ξέρω.
Γιατί δεν την παίρνεις μαζί σου;
Πάψε, επιτέλους!
Από Το Αρχηγείο του Φύρερ:
Τα γερμανικά αεροπλάνα επετέθησαν επιτυχώς στον εχθρό...
Πολλές γέφυρες και ποταμόπλοια κατεστράφησαν.
Στην βόρεια περιοχή της Χάβρης πολλά πλοία επλήγησαν.
Παρακτίως του Σαν Μαλό μία ναυτική μονάδα αντιστέκεται...
...στην επίθεση μίας εχθρικής ομάδος καταστροφών.
Ήρθες.
Ήρθε. Η καλή μου ήρθε.
Είσαι παγωμένη.
Έχει μείνει λίγο τσάι. Περίμενε.
- Γιατί δεν ήσουν στο υπόγειο; - Δεν μπορούσα. Παρέλυσα.
Τί έκανες; Παρέλυσες;
- Και τα παιδιά; - Τα μικρά είναι στο υπόγειο.
Και τα μεγαλύτερα έφυγαν...
...μακρυά.
Μόνον εγώ είμαι εδώ.
Πάντα είμαι εδώ.
Πώς είναι η Ίλσε και η Κλάρα;
Δεν ξέρω.
Κάθησε, Φελίτσε.
Χθες στο υπόγειο κάποιος είπε...
"Η ζωή είναι απλή. Μετά τις βόμβες, σειρά έχει ένας πραγματικός καφές".
Τυπικό για το Βερολίνο, έτσι;
Πού ήσουν;
Με φίλους.
- Δεν τους ξέρω; - Όχι.
Ποιά νομίζεις πώς είσαι; Περίμενα κάθε μέρα, κάθε λεπτό!
Δεν ήξερα αν είσαι ζωντανή!
Αλλά τώρα είσαι εδώ.
Μην με κοιτάς έτσι.
Έκανα στον εαυτό μου χιλιάδες ερωτήσεις.
Τώρα καταλαβαίνω.
Πάντα θα υπάρχει κάτι που δεν θα πρέπει να ξέρω!
Φελίτσε, πόσο χαζή νομίζεις πως είμαι;
Μία μικρή κατάκτηση εδώ, μία μικρή περιπέτεια εκεί.
Νομίζεις πως δεν είδα πώς με κοιτούσες;
Αυτό το περιφρονητικό βλέμμα στα βιβλία μου!
Ξέρω πολύ καλά ποιά είμαι.
Θα ήθελα να μπορούσα να σου πω ότι δεν είμαι ερωτευμένη μαζί σου.
Και τώρα φεύγεις. Ρίχνεις τους σπόρους της απελπισίας...
...και μετά εξαφανίζεσαι;
Θα έκανα τα πάντα για σένα. Αλλά όχι και να με κοροϊδεύεις.
Είμαι τόσο χαζή, Φελίτσε.
Όπως με τον Γκύντερ, τον Έρνστ και όλους τους υπόλοιπους.
Πάντα νόμιζα ότι εάν το πίστευα πολύ...
... και προσπαθούσα, θα γινόταν αληθινό.
Οι προσπάθειές μου θα έπρεπε να ανταμείβονταν.
Αλλά δεν τον νοιώθω μέσα μου, όπως και τους άλλους.
Πάντα νόμιζα ότι θα πετύχαινε
και τα πάντα θα έβγαζαν νόημα.
Θα ήμουν ικανή να τον κοιτάξω και να του πω...
"Γι' αυτό υπάρχει η αγάπη."
Αλλά ποτέ δεν συνέβη.
Τίποτα.
Και μετά ήρθες εσύ, Φελίτσε. Η απάντηση στις ερωτήσεις μου.
Συγγνώμη, Φελίτσε. Δεν ήθελα να συμβεί.
Συγγνώμη. Συγχώρεσέ με.
Είμαι Εβραία.
Τί είσαι;
Το χειρότερο ήταν όταν πέθανε η μητέρα μου.
Πριν από καιρό.
Δεν ξαναένοιωσα ασφαλής, παρά μόνο μαζί σου.
Πώς μπορείς να μ' αγαπάς;
Προσπάθησα να μην το κάνω.
Φελίτσε.
Μην μ' αφήνεις.
Δεν θα έρθει. Δεν θα έρθει.
Ποτέ δεν ήταν στην ώρα της.
- Αλλά σήμερα πρέπει, έτσι; - Κάποτε έχασε το πλοίο.
Όχι το δικό μου τραίνο!
Θεέ μου! Θα ταξιδέψεις έτσι;
Ήμουν στο γραφείο. Όλα τελειώνουν σε λίγες βδομάδες.
Χαζή! Γιατί; Γιατί;
Πήγαινέ την στον Σταθμό. Τώρα!
Κλάρα! Φρίτζ! Το τραίνο σας! Πρέπει να φύγετε.
Πρέπει να φύγουμε.
Ήταν όλα μάταια, Φελίτσε. Όλα μάταια.
Βιάσου. Πρέπει να βιαστείς.
Στο όνομα όλων των Θεών και των Αγίων...
Υπόσχομαι στον εαυτό μου να τηρήσω τις εντολές...
...και ελπίζω όλοι αυτοί οι Θεοί και οι Άγιοι θα με λυπηθούν...
Θα σ' αγαπώ χωρίς όρια.
- Εβραία. - Και λεσβία.
Αυτό είναι... πραγματικά...
Την Φελίτσε Σρέιντερ ε; Ο άντρας σου είναι Ναζί.
Και η ερωμένη σου Εβραία.
Αυτό είναι πραγματικά...
Καταστροφή.
Ποτέ δεν θα σ' αφήσω μόνη.
Θα σου είμαι πιστή για πάντα.
Πώς θα συντηρηθείτε; Πώς θα ζήσετε;
- Με στενογραφία και δακτυλογράφηση. - Με στενογραφία και δακτυλογράφηση;
- Και εσύ; - Εγώ...
Πρώτα θα γίνω δημοσιογράφος. Έπειτα θα γίνω φωτογράφος...
... ηθοποιός και στο τέλος θα γράψω βιβλία.
Βιβλία; Καλό. Αρκετά καλό, έτσι;
Ποτέ δεν θα κοιτάξω άλλες γυναίκες.
Λεσβία...
Δεν ήξερα ότι υπάρχει κάτι τέτοιο. Έλα εδώ.
Πρέπει να φύγεις χωρίς εμένα. Χωρίς εμένα. Πρέπει να φύγεις.
Χωρίς εσένα;
Πόσο χαζή είσαι;
Πόσο χαζή.
- Τί γίνεται στην Νορμανδία; - Οι Αμερικάνοι κατέλαβαν την Ρεν.
Πώς το ξέρετε αυτό;
- Το διάβασα το πρωΐ. - Όχι μόνον αυτό το πρωΐ.
Κάθε πρωΐ, πριν έρθετε εδώ. Γιατί;
- Γιατί με ενδιαφέρει. - Γιατί;
Επειδή θέλω να σταματήσει ο πόλεμος.
Αυτό δεν θέλετε κι εσείς;
Τί θα έκανα χωρίς εσάς, κυρία Σρέιντερ;
Όχι, κύριε Λάους. Όχι τόσο βιαστικά!
Μαλακά και ήρεμα... Έτσι.
Ήρεμα με τους γοφούς σας, όπως η κυρία Τζίγκερ.
Δεν έχουμε να φάμε, αλλά χορεύουμε. Αυτό θα πει πολιτισμός.
Ωραία. Θα έχει εξαιρετική παράσταση σύντομα στο ''Αντλόν'':
"Η μπαλαρίνα από το Σβάρτζεντορφ".
Κυρίες, κυρία Τζίγκερ, σας κάλεσα εδώ απόψε, διότι...
Πώς να το πω; Σαν παιδί ήθελα να καταταχθώ στον στρατό του Κάιζερ.
Μπες στο θέμα μας.
Σε λίγο θα είμαστε γέροι, αλλά...
- ...εν όψει της καταστάσεως... - Όπου υπάρχει αγάπη, ας ανθίσει.
Αρραβωνιαστήκαμε.
Και μόνον εσείς, αγαπητές μας Λίλι και Φελίτσε, το μαθαίνετε.
Δεν κάναμε παλαβωμάρα; Δεν ακούγετε αστείο;
"Μέχρι να τελειώσει η ζωή...
...η αγάπη θα ζει." Εις υγείαν!
Έλα!
- Όχι τα πόδια μου, Φελίτσε! - Γιατί όχι;
Δεν μ' αρέσουν!
- Όχι, Φελίτσε, μη! - Χαζή Έιμι! Είναι υπέροχα!
- Ο πισινός σου είναι σανίδι. - Ο δικός σου!
Αλλά τον λατρεύω! Τον λατρεύω!
Προσοχή.
Περίμενε.
Φελίτσε!
Εντάξει, είμαι έτοιμη.
Μην δείχνετε τόσο σοβαρή, δεσποινίς.
- Να' σαι απλή και χαμογέλα. - Δεν μου ταιριάζει.
Έλα, Φελίτσε, χαμογέλασε.
Δεν μπορώ.
Γιατί δεν σκέφτεσαι τον υπέροχο επίπεδο πισινό μου με μαύρα εσώρουχα;
- Θεέ μου, Λίλι. Δεν ξέρω εάν είμαι δυνατή. - Για τί πράγμα;
Για την ευτυχία.
Α, όχι!
Το ''Τρίσταν'' ξεκινά στις 20:00.
- Θα έχουμε μηλόπιττα και τσάι; - Συγγνώμη, κυρία μου. Ξέχασα.
- Ντροπή σου, τσούλα! - Ξέρεις τί μου είπε ο δικαστής;
"Ντροπή! Εν μέσω πολέμου ρημάξατε την ευτυχία του συζύγου σας!"
Έτσι σηκώθηκα και είπα: "Κύριε δικαστά...
...ντρέπομαι που δεν μπόρεσα ποτέ να του την χαρίσω."
"Είστε τρελλή!", φώναξε.
Και είπα: "Ίσως, αλλά είμαι έτοιμη να βελτιωθώ."
Νομίζεις ότι μπορείς να με δεις μετά απ' αυτά; Να δεις τον πισινό μου;
- Σίγουρα. - Ποτέ! Δεν το αξίζεις!
Τότε θα σε πάρω... με τη βία.
- Το ''Τρίσταν''! Τί θα κάνουμε; - Αργήσαμε.
Συνεχίστε. Άλλο ένα φιλί...
Ένα τελευταίο.
Δεσποινίς Σραγκενχάιμ...
Ποιά είναι αυτή;
Μόνον ξανθιά δεν είναι. Φτιάξε τα πράγματά σου!
Ήξερες ότι ήταν Εβραία.
- Πόσα παιδιά έχεις; - Τέσσερα.
Πού είναι;
Σήκω!
Σταματήστε! Σταματήστε, σας παρακαλώ!
Ήξερες ότι ήταν Εβραία! Έτσι δεν είναι;
Ήσασταν φίλες;
Σήκω! Έλα!
Όχι!
Στο Τερεζίν.
Γύρισαν τα παιδιά στο σπίτι;
Ο Γκύντερ είναι νεκρός.
Λυπάμαι, Λίλι.
Όσο βρίσκεται στο Τερεζίν, μπορούμε να ελπίζουμε.
Θα την μεταφέρουν αλλού.
- Πώς το ξέρεις; - Ήμουν εκεί. Πήγα να την δω.
Τί έκανες;
Πήγες εκεί;
Πήγες να την δεις στο στρατόπεδο συγκέντρωσης;
Ο Λοχαγός ούρλιαζε σαν ζώο.
Αυτή δεν ήξερε καν ότι ήμουν εκεί.
Θα μεταφερθεί αλλού...
Ξέρεις τί έκανες, Λίλι; Ξέρεις;
Λίλι!
Εκείνη και εγώ ταιριάζαμε. Περισσότερο από όσο εσείς οι δυο.
Με αγαπούσε.
Όχι!
Πρέπει να μου πεις. Σε παρακαλώ!
Κοιμήθηκε μαζί σου ξανά;
Λίλι!
- Τί έπαθαν τα πόδια σου; - Τα έσπασα δύο φορές.
Ο γιατρός είπε ότι έκανε εξαιρετική δουλειά.
- Νομίζεις ότι είναι σύμπτωση; - Η συνάντησή μας εδώ;
Ότι θα τα ξαναπεράσουμε όλα μαζί.
Μην ανησυχείς. Το μόνο που μας έμεινε είναι δύο γεύματα τη μέρα.
Φοράς φουλάρι, επειδή είναι όμορφο ή για να κρύψεις τις ρυτίδες του λαιμού;
Πώς πήγαν τα πράγματα για σένα;
- Μόνον εκείνην σκεφτόμουν. - Ούτε έρωτες, ούτε περιπέτειες;
Τίποτα απολύτως;
- Και εσύ; - Στην αρχή πολλές, μετά λιγότερες.
Νομίζω πως προδόθηκα από τη μοίρα.
Κάποτε ήταν ο Φύρερ. Τώρα είναι η μοίρα.
Πάντα κάποια δικαιολογία. Και εάν είναι δυνατόν, κάτι μεγάλο.
Συγγνώμη, Λίλι. Είμαι πολύ μεγάλη για αστεία.
Πρόδωσες τον εαυτό σου. Εσύ, κανένας άλλος.
Την αγάπησα τόσο πολύ, Ίλσε.
- Και εγώ. - Αλλά όχι όπως εγώ.
Εάν σε κάνει ευτυχισμένη αυτό...
- Είχες πάντα πολλές; - Ναι. Μ' άρεσαν αρκετές.
Οι άνθρωποι διαφέρουν, Λίλι. Με λίγη τύχη, κάτι γίνεται.
- Σίγουρα ήταν πιο πλατωνικό. - Όχι.
Είμαι σίγουρη, ατακτούλα.
Αλλά δεν έχει σημασία.
50 χρόνια, Ίλσε.
50 χρόνια.
Και μία σκέψη.
Ένα πρόσωπο.
Ένα όνομα.
Το ένα είναι ηλίθιος αριθμός. Ποτέ δεν αρκεί.
Ελάτε μέσα! Το γεύμα είναι έτοιμο!
Εγώ έφταιγα, Ίλσε;
Δεν ξέρω, Λίλι.
Η Φελίτσε έμεινε, επειδή σε αγαπούσε.
Και εσύ πήγες να την δεις, επειδή την αγαπούσες.
Δεν μπορώ να σου πω τίποτε παραπάνω.
Γεια σας, κυρίες μου. Σας περιμένουμε.
Έλα, Λίλι.
" Ένας έρωτας που κρατάει για πάντα." Ξέρεις τί είπε η Φελίτσε;
"Αυτή η άπληστη κα Βουστ δεν ικανοποιείται με τίποτα.''
''Με έβαλε να υπογράψω συμβόλαιο: Για πάντα. Ακούγεται σαν ταφόπλακα."
- Αποκλείεται να είπε "ταφόπλακα". - Ναι, το είπε.
Έλα, Λίλι.
Αυτό μετακινεί το φιλμ και με αυτό ζουμάρει.
- Ωραία χαρτιά. Πού τα βρήκες; - Να 'ναι καλά ο Έρνστ.
- Πρόσεξες ότι άλλαξα τον τόνο; - Δεν είχα προσέξει τον προηγούμενο.
"Για πάντα και πάντα", ακούγεται σαν επιτάφιος.
- Νομίζω ότι ήταν ωραία. - Τί λες εσύ; Τί πιστεύεις;
- Για τί πράγμα; - Για την μία και μοναδική αγάπη.
- Πρέπει να την βρεις. - Απαίσιο. Πρέπει να ψάξεις κιόλας!
Αφήστε την ήσυχη.
Η ζωή δεν είναι έτσι. Είναι γεμάτη γρατζουνιές και γδαρσίματα...
- ...που κάποτε λειαίνονται. - Όχι για μένα, πάντως.
Ακούστε κι αυτό. Αληθινά ρομαντικό.
"Ερωτεύτηκε ξανά και δεν το ήθελε ποτέ.
Τί πρέπει να κάνει τώρα;"
- Και εσύ; - "Δεν μπορεί ν' αντισταθεί."
- Τί θέλεις, Φελίτσε; - Εγώ;Όλες σας.
Τα πάντα! Θα μου αρκούσε όμως μία στιγμή
... τόσο τέλεια, που θα ήταν για πάντα. - Αυτό είναι εύκολο.
- Πού το βρήκες αυτό; - Π.χ. αυτό εδώ είναι τέλειο.
Δεν θέλω το "για πάντα". Θέλω το "τώρα".
Τώρα! Τώρα! Τώρα!
Θέλω πολλά "τώρα"! Και τα θέλω μέχρι να γεράσω και να γίνω γκριζομάλλα.
Τέλος, θέλω κι άλλο κέικ.
Άλλη μία.
Μετά τον πόλεμο, η Λίλι περίμενε μάταια την Φελίτσε για χρόνια.
Οι ακριβείς συνθήκες του θανάτου της Φελίτσε παραμένουν άγνωστες.
Πιθανότατα εξοντώθηκε σε κάποια από τις περιβόητες ''πορείες θανάτου''.
Σήμερα, την άνοιξη του 1998, η 84-χρονη Λίλι Βουστ ζει στο Βερολίνο.